Grab
das۱. گور، قبر؛ مزار؛ آرامگاه؛ مقبره؛ مرقد
بهسرِ قبرِ کسی رفتن
ein Grab besuchen
بر سرِ مزارِ/ قبرِ
am Grab Gen.
گورکندن
ein Grab graben/ ausheben/ schaufeln
دفنکردن، قبرکردن [عا]؛ بهخاک سپردن، در گور نهادن
ins Grab legen/ betten
آرزوی چیزی را به گور بردن
etwas zu Grabe tragen
وفادار تا آخر عمر
treu bis ans Grab (treu bis über das Grab hinaus)
تا ابد، الیالابد، تا ابدالدهر
bis übers Grab hinaus
بهمرگی زودرس درگذشتن، جوانمرگشدن
ein frühes Grab finden geh.
آدمِ توداری بودن، آدمِ دهنلقی نبودن
still/ verschwiegen wie ein Grab sein
یک پای کسی لبِ گور بودن
mit einem Bein/ mit einem Fuß im Grabe stehen; am Rande des Grabes stehen
رازِ خود را هرگز فاشنکردن؛ رازِ خود را با خود بهگور بردن
sein Geheimnis mit ins Grab nehmen
امیدِ خود را ازدستدادن/ [تحق:] با خود بهگوربردن
seine Hoffnung zu Grabe tragen
کسی را بهخاک سپردن/ دفنکردن
jmdn. zu Grabe tragen
با دستِ خود گورِ خود را کندن
sein eigenes Grab graben; sich selbst sein Grab schaufeln (graben)