schaufeln
schwaches Verb۱. (با بیل) کندن
[hat]; Loch, Graben usw.
Wendungen:
با این کار تیشه به ریشه ی خودش زده است
damit hat er sich sein eigenes Grab geschaufelt
۲. بیل زدن، زمین را کندن
[hat]; itr.
۳. (برف) پارو کردن
[hat]; tr.; itr. (Schnee)
Beispiele:
برف پارو کردن
Schnee schaufeln
۴. (با بیل) بردن/ آوردن/ ریختن/ درآوردن [و غیره]
[hat]; tr. (irgendwohin)