wort dictionary

schaufeln

schwaches Verb

۱. (با بیل) کندن

[hat]; Loch, Graben usw.

Wendungen:

با این کار تیشه به ریشه ی خودش زده است

damit hat er sich sein eigenes Grab geschaufelt

۲. بیل زدن، زمین را کندن

[hat]; itr.

۳. (برف) پارو کردن

[hat]; tr.; itr. (Schnee)

Beispiele:

برف پارو کردن

Schnee schaufeln

۴. (با بیل) بردن/ آوردن/ ریختن/ درآوردن [و غیره]

[hat]; tr. (irgendwohin)