eigen
Adjektiv۱. خود؛ مالِ خود، از آنِ خود؛ خودِ شخص؛ شخصِ خود؛ خاصِ خود؛ شخصی؛ خصوصی؛ شخصاً؛ خویش، خویشتن
(jmdm. selbst gehörend, persönlich)
این خانۀ خودِ ما است، این خانه مالِ خودمان است
das ist unser eigenes Haus
خودِ آنها/ خودشان/ آنها خودشان تلفن ندارند
sie haben kein eigenes Telefon
با چشمهای خودم، با همین چشمها، بهچشمِ خود، بهرأیالعین
mit meinen eigenen Augen
صدای خودِ آدم
die eigene Stimme
فقط نظرِ شخصِ خود را بیانکردن
nur seine eigene Meinung äußern
بهمسؤولیتِ (شخصِ) خود
auf eigene Verantwortung
از خود/ شخصاً اراده ندارند
er hat keinen eigenen Willen
اتاقی خاصِ خودش دارد، اتاقِ شخصی/ خصوصی دارد
er hat ein eigenes Zimmer
برای استفادۀ شخصی/ خودِ شخص
für den eigenen Gebrauch
می خواست (آن را) با چشمان خودش ببیند
er wollte es mit eigenen Augen sehen
چیزی (کاری را) خودسرانه (بدون سوال کردن) انجام دادن
etwas auf eigene Faust unternehmen
مستقل بودن
auf eigenen Füßen stehen
شخصا؛ با دست خود
in eigener Regie
گزارش خبرنگاری که کارمند رسمی همان روزنامه است
eigener Bericht
۲. از آنِ کسی بودن، متعلق بهکسی بودن، مالِ کسی بودن [عا]
jmds. Eigen sein
چیزی را از آنِ خود خواندن
etwas sein Eigen nennen
۳. چیزی را کسبکردن/ بهدستآوردن؛ چیزی را آموختن/ فراگرفتن
sich etwas zu Eigen machen
۴. مختص بهخود، منحصر بهخود، خاصِ خود، خاص، ویژه، بخصوص
(charakteristisch)
سبکِ مختص بهخود
ein eigener Stil
با چابکیِ خاصِ خود
mit der ihm eigenen Wendigkeit
منطقهای با گیراییِ خاص/ با گیراییِ منحصر بهخود
eine Gegend mit eigenem Reiz
این از مختصاتِ اوست
das ist ihm eigen
۵. جداگانه، علیحده، مجزا
(separat)
یک اتاق با درِ ورودیِ جداگانه/ مجزا
ein Zimmer mit eigenem Eingang
۶. زیاده از حد دقیق، وسواسی؛ مشکلپسند
(peinlich genau, wählerisch)
Grammatik
| POSITIV | eigen |
| KOMPARATIV | eigener |
| SUPERLATIV | am eigensten |