Wille
der۱. اراده؛ [نیز:] عزم، تصمیم؛ خواست؛ میل؛ نیت
Pl. selten
آدمِ با اراده ای / مصممی بودن، ارادۀ قویی داشتن
einen starken Willen haben
آدمِ کم اراده ای / بی اراده ای / ضعیف النفسی بودن
einen schwachen Willen haben
ارادۀ آهنین
eiserner Wille
حرفش را بر کرسی نشاند، خواستش را / اراده اش را به دیگران قبولاند
er hat seinen Willen durchgesetzt
از خود اراده ای نداشتن
keinen eigenen Willen haben
درست می داند چه می خواهد
er hat seinen eigenen Willen
من عزمم را جزم کرده ام، تصمیمم را گرفته ام
es ist mein fester Wille
بر خلافِ خواستِ / میلِ کسی عمل کردن
gegen jmds. Willen handeln
هر چه تو بخواهی
ganz nach deinem Willen
اگر به ارادۀ او بود، اگر دستِ او بود
wenn es nach seinem Willen ginge
نا خواسته، بر خلافِ میلِ خود
wider Willen; gegen seinen Willen
به ارادۀ خود، بدلخواه، داوطلبانه
aus freiem Willen
نیتِ بدی / نظرِ سویی در کار نبود
es war kein böser Wille
حسنِ نیت / تفاهم نشان دادن
seinen guten Willen zeigen
فقط باید بخواهد
es fehlt ihm nur der gute Wille
سعی اش را می کند
er ist guten Willens
واقعاً امکانش نیست
das geht beim besten Willen nicht
واقعاً به یادم نمی آید
ich kann mich bei bestem Willen nicht erinnern
وصیت؛ [نیز:] وصیت نامه
letzter Wille
خواستن توانستن است
wo ein Wille ist, ist auch ein Weg Sprichw.
از کسی اطاعت کردن؛ [زن:] تسلیمِ کسی شدن، خود را تسلیمِ کسی کردن
jmdm. zu Willen sein