wort dictionary

Wille

der
Plural: Willen
Genitiv: ns

۱. اراده؛ [نیز:] عزم، تصمیم؛ خواست؛ میل؛ نیت

Pl. selten

مثال‌ ها:

آدمِ با اراده ای / مصممی بودن، ارادۀ قویی داشتن

einen starken Willen haben

آدمِ کم اراده ای / بی اراده ای / ضعیف النفسی بودن

einen schwachen Willen haben

ارادۀ آهنین

eiserner Wille

حرفش را بر کرسی نشاند، خواستش را / اراده اش را به دیگران قبولاند

er hat seinen Willen durchgesetzt

از خود اراده ای نداشتن

keinen eigenen Willen haben

درست می داند چه می خواهد

er hat seinen eigenen Willen

من عزمم را جزم کرده ام، تصمیمم را گرفته ام

es ist mein fester Wille

بر خلافِ خواستِ / میلِ کسی عمل کردن

gegen jmds. Willen handeln

هر چه تو بخواهی

ganz nach deinem Willen

اگر به ارادۀ او بود، اگر دستِ او بود

wenn es nach seinem Willen ginge

نا خواسته، بر خلافِ میلِ خود

wider Willen; gegen seinen Willen

به ارادۀ خود، بدلخواه، داوطلبانه

aus freiem Willen

نیتِ بدی / نظرِ سویی در کار نبود

es war kein böser Wille

حسنِ نیت / تفاهم نشان دادن

seinen guten Willen zeigen

فقط باید بخواهد

es fehlt ihm nur der gute Wille

سعی اش را می کند

er ist guten Willens

واقعاً امکانش نیست

das geht beim besten Willen nicht

واقعاً به یادم نمی آید

ich kann mich bei bestem Willen nicht erinnern

عبارات کاربردی:

وصیت؛ [نیز:] وصیت نامه

letzter Wille

خواستن توانستن است

wo ein Wille ist, ist auch ein Weg Sprichw.

از کسی اطاعت کردن؛ [زن:] تسلیمِ کسی شدن، خود را تسلیمِ کسی کردن

jmdm. zu Willen sein