notwendig
Adjektiv۱. ضروری، لازم، واجب، مورد نیاز، مورد احتیاج
erforderlich
کاری را ضروری/ لازم دانستن، در کاری ضرورتی/ الزامی دیدن
etwas für notwendig halten
ضرورتی/ الزامی نداشت که، ضروری/ لازم نبود که، احتیاجی نبود که
es war nicht notwendig, dass
ممکن است ضرورت پیدا کند/ لازم شود که
es könnte notwendig werden, dass
رفتار او این اقدام را لازم آورد/ ایجاب کرد/ باعث شد
sein Verhalten machte diesen Schritt notwendig
بسیار ضروری/ واجب، حیاتی، الزامی
dringend notwendig
فقط ضروری ترین چیزها را با خود داشتن
nur das Notwendigste mitnehmen
وقت لازم برای این کار، وقتی که این کار خواهد برد/ خواست
die für diese Arbeit notwendige Zeit
اقدامات لازم/ ضروری
die notwendigen Maßnahmen
مدارک لازم/ مورد نیاز
die notwendigen Unterlagen
شرط لازم و کافی
hinreichende und notwendige Bedingung
واجد شرایط بودن
die notwendigen Bedingungen erfüllen
۲. حتماً، بدجوری [عا]
(adv., notwendig brauchen usw.)
۳. اجتناب ناپذیر، چاره ناپذیر؛ بی چون و چرا؛ ضروری
unvermeidlich
۴. خواهی نخواهی، خواه ناخواه، ناگزیر، به ناچار
adv. (zwangsläufig)
Grammatik
| POSITIV | notwendig |
| KOMPARATIV | notwendiger |
| SUPERLATIV | am notwendigsten |