grün
Adjektiv۱. سبز، سبزرنگ
Farbe
وضعیت سبز (چراغ راهنما)
grüne Welle
به شدت عصبانی شدن، کفر کسی بالا آمدن
sich grün und blau (grün und gelb) ärgern
از کسی خوشش نیامدن
jdm. nicht grün sein
(تمامِ) تنِ کسی را کبودکردن، کسی را له و لورده کردن، کسی را حسابی کتک زدن
jmdn. grün und blau (grün und gelb) schlagen/ dreschen
چشمهایم سیاهی رفت
mir wurde grün und gelb vor den Augen
از حسادت کفرش درآمدهبود/ کفری شدهبود/ داشت دیوانه میشد
er wurde grün und gelb vor Neid ugs.
با من میانۀ خوبی ندارد، از من خوشش نمیآید
sie ist mir nicht grün
۲. سبز، تازه؛ سرسبز، سبز و خرم
(Blatt, Wald usw.)
درختها دیگر دارند سبز میشوند
die Bäume werden schon grün
درۀ سرسبز
ein grünes Tal
۳. کال، نارس، نرسیده، سبز
Obst
گلابی ها هنوز کالند
die Birnen sind noch zu grün
۴. کمتجربه، تازهکار؛ جوان، ناپخته، خام، بچه
Person
او هنوز جوان خام بی تجربه ای است، هنوز بچه است
er ist noch ein grüner Junge
۵. سبز [طرفدارِ حفظِ محیطِ زیست و غیره]
Pol. (Partei usw.)
سبزها را انتخابکردن، (در انتخابات) به حزب سبزها رأی دادن
grün wählen
(حزبِ) سبزها
die Grünen
نماینده ی مجلس از حزب سبزها
grüne Abgeordnete
Grammatik
| POSITIV | grün |
| KOMPARATIV | grüner |
| SUPERLATIV | am grünsten |