wort dictionary

grün

Adjektiv

۱. سبز، سبزرنگ

Farbe

Beispiele:

وضعیت سبز (چراغ راهنما)

grüne Welle

Wendungen:

به شدت عصبانی شدن، کفر کسی بالا آمدن

sich grün und blau (grün und gelb) ärgern

از کسی خوشش نیامدن

jdm. nicht grün sein

(تمامِ) تنِ کسی را کبودکردن، کسی را له و لورده کردن، کسی را حسابی کتک زدن

jmdn. grün und blau (grün und gelb) schlagen/ dreschen

چشمهایم سیاهی رفت

mir wurde grün und gelb vor den Augen

از حسادت کفرش درآمده‌بود/ کفری شده‌بود/ داشت دیوانه می‌شد

er wurde grün und gelb vor Neid ugs.

با من میانۀ خوبی ندارد، از من خوشش نمی‌آید

sie ist mir nicht grün

۲. سبز، تازه؛ سرسبز، سبز و خرم

(Blatt, Wald usw.)

Beispiele:

درختها دیگر دارند سبز می‌شوند

die Bäume werden schon grün

درۀ سرسبز

ein grünes Tal

۳. کال، نارس، نرسیده، سبز

Obst

Beispiele:

گلابی ها هنوز کالند

die Birnen sind noch zu grün

۴. کم‌تجربه، تازه‌کار؛ جوان، ناپخته، خام، بچه

Person

Beispiele:

او هنوز جوان خام بی تجربه ای است، هنوز بچه است

er ist noch ein grüner Junge

۵. سبز [طرفدارِ حفظِ محیطِ زیست و غیره]

Pol. (Partei usw.)

Beispiele:

سبزها را انتخاب‌کردن، (در انتخابات) به حزب سبزها رأی دادن

grün wählen

(حزبِ) سبزها

die Grünen

نماینده ی مجلس از حزب سبزها

grüne Abgeordnete

Grammatik

POSITIVgrün
KOMPARATIVgrüner
SUPERLATIVam grünsten