wortwort

herausschlagen

Konjugation →

Bedeutungen

  1. [*]; tr.۱. (زدن/ کوبیدن و) ازمیان‌ برداشتن/ از بین‌ بردن؛ تکاندن؛ (کوبیدن و) درآوردن
  2. itr., ist; + aus (Flammen)۲. بیرون‌ زدن (از)
  3. Beispiele
    سعی می‌ کند هر کاری را به‌ نحوی به‌ نفعِ خودش تمام کند
    er versucht, bei allem etwas für sich herauszuschlagen