herausschlagen
Verb · stark · Perfekt mit haben
Bedeutungen
[*]; tr.۱. (زدن/ کوبیدن و) ازمیان برداشتن/ از بین بردن؛ تکاندن؛ (کوبیدن و) درآوردن
itr., ist; + aus (Flammen)۲. بیرون زدن (از)
Beispiele
سعی می کند هر کاری را به نحوی به نفعِ خودش تمام کند
er versucht, bei allem etwas für sich herauszuschlagen