aufwirbelnVerb · Perfekt mit habenKonjugation →Bedeutungentr.; [*]۱. (با حرکت چرخشی به هوا) بلند کردن (گرد و خاک)Wendungenاین موضوع خیلی سر و صدا راه انداخته استdie Sache hat viel Staub aufgewirbeltitr., ist۲. (به هوا) بلند شدن