wort dictionary

aufwirbeln

transitiv/intransitiv

۱. (با حرکت چرخشی به هوا) بلند کردن (گرد و خاک)

tr.; [*][hat]

Wendungen:

این موضوع خیلی سر و صدا راه انداخته است

die Sache hat viel Staub aufgewirbelt

۲. (به هوا) بلند شدن

itr., ist