öffentlich
Adjektiv۱. در حضور همه، در حضور/ در برابر جمع؛ [نیز:] در ملأ عام، در انظار عمومی، جلوی روی همه، جلوی چشم همه
adv. (öffentlich bekannt geben usw.)
کسی را در حضور جمع/ در ملأ عام تحسین کردن
jdn. öffentlich loben
در برابر جمعی ظاهر شدن/ سخنرانی کردن
öffentlich auftreten/ reden
به اطلاع مردم رساندن، به مردم گفتن، انتشار دادن، فاش کردن
öffentlich machen (Missstände usw.)
۲. عمومی، همگانی
(Verkehrsmittel, Platz usw.)
اماکن عمومی
öffentliche Gebäude
۳. علنی؛ عمومی
Versammlung usw.
(جلسه ی) دادگاه علنی نیست
die Verhandlung ist nicht öffentlich
جلسه ی غیر علنی، جلسه ی خصوصی
eine nicht öffentliche Sitzung
جلسه ی علنی
öffentliche Sitzung
۴. دولتی، [مربوط به] دولت، رسمی؛ عمومی
staatlich
مدارس/ ساختمان های دولتی
öffentliche Schulen/ Gebäude
اموال دولتی/ عمومی
öffentliches Eigentum
کارمند دولت، کارمند بخش دولتی
Angestellter des öffentlichen Dienstes
افکار عمومی، نظر مردم
die öffentliche Meinung
زندگی اجتماعی، جامعه
das öffentliche Leben
اعلامیه، اطلاعیه(ی عمومی)
öffentliche Bekanntmachung
نظم و آرامش عمومی
die öffentliche Ruhe und Ordnung
دولت، مقامات دولتی، اولیای امور کشور
öffentliche Hand
خدمات عمومی؛ [نیز:] کارمندان/ مستخدمین دولت
öffentlicher Dienst
Grammatik
| POSITIV | öffentlich |
| KOMPARATIV | öffentlicher |
| SUPERLATIV | am öffentlichsten |