ereignen
۱. اتفاقافتادن، پیشآمدن، رخ/ رویدادن
sich ereignen
Beispiele:
این سانحه کجا اتفاق افتاد؟
wo hat sich der Unfall ereignet?
چیزِ خاصی پیش نیامدهاست، اتفاقِ خاصی نیفتادهاست
es hat sich nichts Besonderes ereignet
تصادف در این محل اتفاق افتاد
an dieser Stelle (an diesem Ort) ereignete sich der Unfall