erblicken
transitiv۱. دیدن؛ نگاهِ/ چشمِ کسی افتادن به؛ مشاهده کردن
(sehen); [hat]
۲. بهشمارآوردن، دانستن، شمردن؛ دیدن در
erblicken in Dat.; [hat]
Beispiele:
او را سرسختترین دشمنِ خود بشمارمیآورد
in ihm erblickte er seinen schärfsten Gegner
من در این کار عیبی/ نفعی نمیبینم
darin sehe ich keinen Fehler/ Vorteil