wort dictionary

erblicken

transitiv

۱. دیدن؛ نگاهِ/ چشمِ کسی افتادن به؛ مشاهده کردن

(sehen); [hat]

۲. به‌شمارآوردن، دانستن، شمردن؛ دیدن در

erblicken in Dat.; [hat]

مثال‌ ها:

او را سرسخت‌ترین دشمنِ خود بشمارمی‌آورد

in ihm erblickte er seinen schärfsten Gegner

من در این کار عیبی/ نفعی نمی‌بینم

darin sehe ich keinen Fehler/ Vorteil