wort dictionary

außerstande

kausal

۱. عاجز؛ ناتوان

Beispiele:

قادر به پیروی از دستور نبود

er war außerstande, den Befehl zu befolgen

می دید/ احساس می کرد که قادر نیست به او جواب دهد

er sah sich/ fühlte sich außerstande, ihm zu antworten

قادر ( به کار) نبودن، قادر نبودن (که)، نتوانستن؛ عاجز بودن

auch außer Stande/ außerstande sein (etwas zu tun)