wort dictionary

gewohnt

Adjektiv

۱. معمول، همیشگی، عادی؛ روزمره؛ آشنا؛ مأنوس؛ معهود

(Arbeit, Spaziergang; Umgebung usw.)

مثال‌ ها:

در همان وقتِ معمول

zur gewohnten Stunde

طبقِ معمول، به‌روالِ همیشه، مثلِ همیشه، کمافی‌السابق، بر طبق عادت

in gewohnter Weise; auf gewohnte Weise; in der gewohnten Weise; wie gewohnt

به وقت همیشگی بیدار می شد

er wachte zur gewohnten Zeit auf

۲. عادت‌داشتن به، عادت‌کردن به، عادت کرده

gewohnt sein

مثال‌ ها:

به‌کارِ سخت (مشکل) عادت دارد/ عادت کرده‌است

er ist harte (schwere) Arbeit gewohnt

دیگر عادت داشت/ عادت کرده‌بود (به‌این) که ...

er war es gewohnt, zu ...

من به سحرخیزی عادت دارم

ich bin es gewohnt, früh aufzustehen

عادت دارم شب ها دیر بخوابم

ich bin es gewohnt, spät ins Bett zu gehen

Grammatik

POSITIVgewohnt
KOMPARATIVgewohnt
SUPERLATIVgewohnt