gewohnt
Adjektiv۱. معمول، همیشگی، عادی؛ روزمره؛ آشنا؛ مأنوس؛ معهود
(Arbeit, Spaziergang; Umgebung usw.)
Beispiele:
در همان وقتِ معمول
zur gewohnten Stunde
طبقِ معمول، بهروالِ همیشه، مثلِ همیشه، کمافیالسابق، بر طبق عادت
in gewohnter Weise; auf gewohnte Weise; in der gewohnten Weise; wie gewohnt
به وقت همیشگی بیدار می شد
er wachte zur gewohnten Zeit auf
۲. عادتداشتن به، عادتکردن به، عادت کرده
gewohnt sein
Beispiele:
بهکارِ سخت (مشکل) عادت دارد/ عادت کردهاست
er ist harte (schwere) Arbeit gewohnt
دیگر عادت داشت/ عادت کردهبود (بهاین) که ...
er war es gewohnt, zu ...
من به سحرخیزی عادت دارم
ich bin es gewohnt, früh aufzustehen
عادت دارم شب ها دیر بخوابم
ich bin es gewohnt, spät ins Bett zu gehen
Grammatik
| POSITIV | gewohnt |
| KOMPARATIV | gewohnt |
| SUPERLATIV | gewohnt |