Gegner
derPlural: Gegner
Genitiv: s
۱. حریف؛ طرف، طرفِ مقابل، رقیب؛ دشمن
auch Sp.
مثال ها:
کسی را دشمنِ خود کردن، کسی را با خود دشمنکردن/ بدکردن [عا]
sich jmdn. zum Gegner machen
رقیبِ کسی بودن
jmdn. zum Gegner haben
۲. مخالفِ (سرسختِ) چیزی بودن
ein Gegner sein von (der Todesstrafe usw.)
مثال ها:
مخالف تنبیه بدنی (اعدام) بودن
ein Gegner der Prügelstrafe (Todesstrafe) sein
۳. دشمن، خصم
Feind