wort dictionary

verderben

intransitiv

۱. فاسد شدن، گندیدن، خراب شدن

Fleisch usw.

۲. ضایع کردن، خراب کردن [عا]؛ [مج:] حرام کردن بر؛ به هم زدن؛ کور کردن

tr.; (jmdm.) etwas verderben

Beispiele:

تو با این کار پیراهن را / غذا را ضایع کردی

damit hast du das Kleid/ Essen verdorben

تمامِ جشنِ ما را ضایع کرد، تمامِ جشن را بر ما حرام کرد

er hat uns das ganze Fest verdorben

لذتِ کاری را بر کسی حرام کردن

jmdm. die Freude an etwas verderben

کیفِ کسی را کور کردن، حالِ کسی را گرفتن [عا]

jmdm. die Laune/ Stimmung verderben

۳. فاسد / تباه کردن، از راه به در کردن، منحرف کردن

tr.; (jmdn. verderben, sittlich)

۴. کسی را با خود دشمن / بد کردن

es mit jmdm. verderben