wort dictionary

umfallen

starkes Verb

۱. افتادن

[ist]; Lampe, Vase, Stuhl usw.

۲. از حال رفتن، غش/ ضعف کردن (و افتادن)

ist; ohnmächtig werden

Beispiele:

دیگر دارم از پا می افتم، دیگر نا ندارم، نا برایم نمانده

ich bin zum Umfallen müde

دارم از گرسنگی غش می کنم!

ich falle um vor Hunger!

به شدت خسته بودن

zum Umfallen müde sein

Wendungen:

افتادن و مردن؛ سکته کردن و مردن

tot umfallen

۳. وا دادن، جا زدن؛ تغییر عقیده (تغییر موضع) دادن

[ist]; nachgeben