wort dictionary

kirchlich

Adjektiv

۱. کلیسایی، [مربوط به] کلیسا؛ [نیز:] مذهبی، دینی، متدین، دیندار، بادین

Beispiele:

در کلیسا ازدواج کردن [یعنی نه در محضر و غیر مذهبی]

sich kirchlich trauen lassen

کسی را بر طبق آیین کلیسایی دفن کردن

jdn. kirchlich beerdigen

Grammatik

POSITIVkirchlich
KOMPARATIVkirchlicher
SUPERLATIVam kirchlichsten