wort dictionary

Vertrag

der
Genitiv: (e)s

۱. قرارداد؛ [سیاسی نیز:] پیمان، معاهده، عهدنامه؛ موافقتنامه؛ کنترات؛ [در ترکیب اغلب:] ـ نامه

Beispiele:

قرارداد بستن / منعقد کردن با

einen Vertrag schließen/ eingehen mit

طبقِ / به موجبِ قرارداد

nach dem Vertrag

چنانکه در قرارداد آمده / قید شده است

wie es im Vertrag steht

قرارداد داشتن (با کسی راجع به / در موردِ)

einen Vertrag haben (mit jmdm. Vertrag über Akk.)

قرارداد / کنترات داشتن

unter Vertrag stehen

با کسی قرارداد / کنترات بستن

jmdn. unter Vertrag nehmen