Stillstand
derPlural: Stillstand
Genitiv: (e)s
۱. وقفه؛ توقف، قطع، ایست؛ [مج:] بن بست؛ رکود
Beispiele:
رکود ایجاد شدن در؛ وقفه پدید آمدن در
Stillstand eintreten in Dat.
متوقف کردن، از حرکت انداختن
zum Stillstand bringen (Motor, Verkehr, Blutung usw.)
متوقف شدن
zum Stillstand kommen
مذاکرات به بن بست رسیده است/ متوقف مانده است
die Verhandlungen sind zum Stillstand gekommen