zuckenVerb · intransitivKonjugation →BedeutungenAugenlid, Lippe usw.۱. تکان خوردن؛ لرزیدن؛ کشیده شدنWendungenعجیب هوس کرده بودم که [به او کشیده بزنم و غیره]es zuckte mir in den Fingern, zu ...عجیب هوسِ رقصیدن کرده بود؛ قِر توی کمرش خشک شده بودihm zuckte es in den BeinenFlamme, Licht usw.۲. برق زدن