wort dictionary

trotzig

Adjektiv

۱. گردنکش، نا فرمان؛ [نیز:] یکدنده، قُد؛ لجباز، لجوج؛ با لجبازی؛ از روی لج

مثال‌ ها:

با لجبازی/ از روی لج سکوت کردن

trotzig schweigen

Grammatik

POSITIVtrotzig
KOMPARATIVtrotziger
SUPERLATIVam trotzigsten