wort dictionary

polizeilich

Adjektiv

۱. [مربوط به] پلیس، شهربانی، پلیسی؛ [نیز:] قانوناً، به حکم قانون، از طرف پلیس

مثال‌ ها:

تحت نظارت پلیس

unter polizeilicher Überwachung

محل سکونت جدید خود را به پلیس اطلاع دادن

sich polizeilich anmelden

... قانوناً مورد مجازات/ تحت تعقیب قرار می گیرد

... wird polizeilich bestraft/ verfolgt

(به حکم قانون) ممنوع است

polizeilich verboten

گواهی عدم سوء پیشینه

polizeiliches Führungszeugnis

Grammatik

POSITIVpolizeilich
KOMPARATIVpolizeilich
SUPERLATIVpolizeilich