gebürtig
Adjektiv۱. بومی، زاده شده در ...
مثال ها:
(اصلاً/ در اصل) برلینی، که متولدِ برلین است [ولی دیگر در آنجا زندگی نمیکند]
gebürtiger Berliner; aus Berlin gebürtig u. Ä.
او بچه ی تهران است (در تهران به دنیا آمده است)
er ist gebürtiger Teheraner
Grammatik
| POSITIV | gebürtig |
| KOMPARATIV | gebürtig |
| SUPERLATIV | gebürtig |