wort dictionary

gebürtig

Adjektiv

۱. بومی، زاده شده در ...

Beispiele:

(اصلاً/ در اصل) برلینی، که متولدِ برلین است [ولی دیگر در آنجا زندگی نمی‌کند]

gebürtiger Berliner; aus Berlin gebürtig u. Ä.

او بچه ی تهران است (در تهران به دنیا آمده است)

er ist gebürtiger Teheraner

Grammatik

POSITIVgebürtig
KOMPARATIVgebürtig
SUPERLATIVgebürtig