fremd
Adjektiv۱. غریبه؛ ناشناس؛ بیگانه
(nicht bekannt, nicht vertraut)
مردِ غریبهای/ ناشناسی با او شروع بهصحبت کرد
ein fremder Mann sprach ihn an
غریبهها، اشخاصِ غریبه، بیگانهها، دیگران
fremde Leute
من اهلِ اینجا/ این شهر نیستم، من اینجا/ در این شهر غریبهام (اینجا را نمی شناسم)
ich bin fremd hier/ in dieser Stadt
آنجا احساس میکند غریبه است، آنجا احساسِ غریبگی/ غربت میکند
er fühlt sich dort fremd
۲. غریب، ناآشنا، غیرِعادی، تازه
(ungewohnt, seltsam)
این اصطلاح/ این لغت بهنظرم غریب است/ آشنا نمیآید/ برایم تازگی دارد
der Ausdruck/ dieses Wort kommt mir fremd vor
با این سبیل قیافۀ دیگری/ تازهای/ غریبی پیدا کردهاست
mit dem Schnurrbart sieht er ganz fremd aus
۳. خارجی، بیگانه
(Land, Sprache; Einfluss usw.)
۴. غیرِبومی، خارجی
(Pflanze, Kost, Sitte usw.)
۵. [مربوط به] دیگران؛ غیرِخودی
(nicht eigen)
اموالِ دیگران/ دیگری
fremdes Eigentum
بهکمکِ دیگران احتیاجداشتن
auf fremde Hilfe angewiesen sein
درامور دیگران دخالت نکردن
sich nicht in fremde Angelegenheiten mischen
Grammatik
| POSITIV | fremd |
| KOMPARATIV | fremder |
| SUPERLATIV | am fremdesten |