wort dictionary

fremd

Adjektiv

۱. غریبه؛ ناشناس؛ بیگانه

(nicht bekannt, nicht vertraut)

مثال‌ ها:

مردِ غریبه‌ای/ ناشناسی با او شروع به‌صحبت کرد

ein fremder Mann sprach ihn an

غریبه‌ها، اشخاصِ غریبه، بیگانه‌ها، دیگران

fremde Leute

من اهلِ اینجا/ این شهر نیستم، من اینجا/ در این شهر غریبه‌ام (اینجا را نمی شناسم)

ich bin fremd hier/ in dieser Stadt

آنجا احساس می‌کند غریبه است، آنجا احساسِ غریبگی/ غربت می‌کند

er fühlt sich dort fremd

۲. غریب، ناآشنا، غیرِعادی، تازه

(ungewohnt, seltsam)

مثال‌ ها:

این اصطلاح/ این لغت به‌نظرم غریب است/ آشنا نمی‌آید/ برایم تازگی دارد

der Ausdruck/ dieses Wort kommt mir fremd vor

با این سبیل قیافۀ دیگری/ تازه‌ای/ غریبی پیدا کرده‌است

mit dem Schnurrbart sieht er ganz fremd aus

۳. خارجی، بیگانه

(Land, Sprache; Einfluss usw.)

۴. غیرِبومی، خارجی

(Pflanze, Kost, Sitte usw.)

۵. [مربوط به] دیگران؛ غیرِخودی

(nicht eigen)

مثال‌ ها:

اموالِ دیگران/ دیگری

fremdes Eigentum

به‌کمکِ دیگران احتیاج‌داشتن

auf fremde Hilfe angewiesen sein

درامور دیگران دخالت نکردن

sich nicht in fremde Angelegenheiten mischen

Grammatik

POSITIVfremd
KOMPARATIVfremder
SUPERLATIVam fremdesten