existieren
intransitiv۱. وجودداشتن، بودن، موجود بودن؛ در دست بودن؛ باقیبودن، باقیماندن؛ زندهبودن، زندهماندن
(vorhanden sein); [hat]
مثال ها:
آن ساختمان هنوز هم هست/ وجوددارد/ باقیاست؟
existiert das Haus noch?
دیگر چند نسخه بیشتر از آن در دست نیست/ باقینماندهاست
davon existieren nur noch wenige Exemplare
۲. سرکردن با، گذرانکردن با، زندگیکردن با
von/ mit etwas existieren
مثال ها:
دستِ کم نانِ بخور و نمیری دارد
er hat wenigstens das Notwendigste, um existieren zu können