entziehen
۱. سلبکردن؛ محرومکردن؛ منعکردن؛ گرفتن؛ ندادن به؛ نکردن؛ غدقن کردن؛ مضایقه کردن
tr.; jmdm. etwas entziehen; [hat]
اختیاراتِ کسی را از او گرفتن، از کسی سلبِ اختیار کردن
jmdm. seine Befugnisse entziehen
حقِ مالکیت را از کسی سلبکردن/ گرفتن، کسی را از حقِ مالکیت محرومکردن
jmdm. das Eigentumsrecht entziehen
حقِ استفاده از گواهینامۀ رانندگی را از کسی سلبکردن/ گرفتن، گواهینامۀ رانندگیِ کسی را ضبط کردن/ گرفتن (از طرف پلیس)
jmdm. den Führerschein entziehen
کسی را از مصرفِ الکل منعکردن؛ مانع نوشیدن مشروب الکلی کسی شدن
jmdm. den Alkohol entziehen
کسی را گرسنگی دادن، بهکسی غذا ندادن
jmdm. die Nahrung entziehen
دیگر از کسی پشتیبانی نکردن
jmdm. die Unterstützung entziehen
تابعیت را سلب کردن
die Staatsangehörigkeit entziehen
حق انتخاب را سلب کردن
das Wahlrecht entziehen
به کسی اجازه ادامه سخن ندادن
jemandem das Wort entziehen
از کسی سلب اجازه کردن
jdm. die Erlaubnis entziehen
۲. مصون/ برکنار نگهداشتن از؛ دورنگهداشتن از (دسترسِ کسی)
tr. (bewahren, schützen vor)
۳. گرفتن؛ کشیدن (خون)
[hat]
از کسی خون گرفتن
jdm. Blut entziehen
۴. دوریجستن از، دوریگزیدن از؛ فاصلهگرفتن از، خود را کنارکشیدن از
(vermeiden); sich entziehen Dat.
۵. عملنکردن به، از زیرِ بارِ چیزی شانه خالیکردن، گریختن، تن در ندادن
(nicht nachkommen); sich entziehen Dat.
۶. درامانماندن از؛ نجات/ رهایییافتن از؛ گریختن از (چنگِ)
(entkommen); sich entziehen Dat.
از دست پلیس فرار کردن
sich dem Zugriff der Polizei entziehen