entbinden
transitiv/intransitiv۱. معافکردن از؛ آزاد کردن؛ فارغ کردن
tr. (von einer Aufgabe usw.); [hat]
مثال ها:
بهاین ترتیب دیگر احتیاجی نیست بهقولِ خود عمل کند
er ist damit von seinem Versprechen entbunden
۲. وضعِ حمل کردن، فارغشدن، [عا:] بچه بهدنیاآوردن، زاییدن
itr. (ein Kind zur Welt bringen); [hat]
مثال ها:
او در کلینیک وضع حمل کرده است
sie hat in der Klinik entbunden
۳. در وضعِ حمل کمککردن به؛ زایاندن
tr. (Frau)
عبارات کاربردی:
[پسری] بهدنیاآوردن، زاییدن
entbunden werden von (einem Jungen usw.)