wort dictionary

entbinden

transitiv/intransitiv

۱. معاف‌کردن از؛ آزاد کردن؛ فارغ کردن

tr. (von einer Aufgabe usw.); [hat]

Beispiele:

به‌این ترتیب دیگر احتیاجی نیست به‌قولِ خود عمل کند

er ist damit von seinem Versprechen entbunden

۲. وضعِ حمل کردن، فارغ‌شدن، [عا:] بچه به‌دنیاآوردن، زاییدن

itr. (ein Kind zur Welt bringen); [hat]

Beispiele:

او در کلینیک وضع حمل کرده است

sie hat in der Klinik entbunden

۳. در وضعِ حمل کمک‌کردن به؛ زایاندن

tr. (Frau)

Wendungen:

[پسری] به‌دنیاآوردن، زاییدن

entbunden werden von (einem Jungen usw.)