blinkenVerb · intransitivblinkt · blinkte · hat geblinktKonjugation →BedeutungenSterne; Spiegel; Licht usw.۱. سوسو/ چشمک زدن؛ برق زدن؛ خاموش روشن شدنtr., itr. (Signale geben)۲. (با چراغ) علامت دادن؛ [اتومبیل:] راهنمازدن، چراغ زدن [عا]