wort dictionary

blinken

intransitiv

۱. سوسو/ چشمک زدن؛ برق زدن؛ خاموش روشن شدن

Sterne; Spiegel; Licht usw.; [hat]

۲. (با چراغ) علامت دادن؛ [اتومبیل:] راهنمازدن، چراغ زدن [عا]

tr., itr. (Signale geben); [hat]