bezwecken
transitiv۱. مقصودی (منظور)/ هدفی داشتن، چیزی مقصود/ هدف کسی بودن، هدفی را دنبال کردن
[hat]
مثال ها:
مقصودش از این کار چیست؟
was bezweckt er damit?
که نتیجه اش چه باشد؟
und was soll das bezwecken
با این کار چه منظوری (چه مقصودی) داری؟
was bezweckst du damit?