auftreibenVerb · transitiv · Perfekt mit habenHäufig nachgeschlagenKonjugation →Bedeutungenfinden; [*]۱. (به زحمت) گیر آوردن، دست و پا کردنBeispieleگیر آمدنaufzutreiben seinپول مورد نیاز را تهیه کردنdas nötige Geld auftreibenblähen; [*]۲. باعث شدن که چیزی باد کند؛ متورم کردن؛ پف آوردن [عا]jmdn. auftreiben (Hunger usw.)۳. (از جا) بلند کردن Staub, Blätter usw.۴. به هوا بلند کردن KI-Erklärung KI