wort dictionary

aufspringen

intransitiv

۱. به هوا پریدن؛ (از جا) پریدن

in die Höhe springen; [*][ist]

مثال‌ ها:

ناگهان ترسید و از روی صندلی اش (از جا) پرید

er sprang erschrocken von seinem Stuhl (vom Platz) auf

۲. پریدن/ جست زدن و سوار چیزی شدن (روی یک وسیله ی نقلیه ی در حال حرکت)؛ پریدن روی؛ پریدن توی

auf ein Fahrzeug; [*][ist]

مثال‌ ها:

روی قطار (در حال حرکت) سوار شد

er sprang auf den Zug auf

۳. (پریدن و ) ناگهان باز شدن

Tür, Schloss usw.; [*][ist]

۴. ترک ترک شدن

Haut, Lippe usw.; [*][ist]

مثال‌ ها:

لب هایم ترک خورده است

meine Lippen sind aufgesprungen

لب های ترک ترک شده

aufgesprungene Lippen

۵. ترک خوردن، ترک برداشتن

Holz, Rinde usw.; [*][ist]