wort dictionary

vorangehen

intransitiv

۱. پیشاپیش (ـِ کسی / چیزی) رفتن / راه رفتن / حرکت کردن / در حرکت بودن؛ زود تر رفتن

lok.; Dat.

۲. پیش از / قبل از چیزی اتفاق افتادن؛ مقدم بودن بر

temp.; Dat.

۳. پیش رفتن، پیشرفت کردن

Arbeit usw.

Beispiele:

خوب / سریع و روان پیش رفتن

gut/ zügig vorangehen

کار آن طور که باید پیش نمی رود

es geht schlecht/ nicht recht vorangehen