verdächtig
Adjektiv۱. مظنون
Person
Wendungen:
ظنِ قوی می رود / احتمالِ بسیار دارد که او مرتکبِ این سرقت شده باشد؛ او متهم به این سرقت است
er ist des Diebstahls (dringend) verdächtig
سوءظن را متوجهِ خود کردن، دیگران را به شک انداختن، ظنِ دیگران را برانگیختن
sich verdächtig machen
۲. مشکوک
Geräusch, Verhalten usw.
Wendungen:
قضیه به نظرم مشکوک می آید
die Sache ist mir verdächtig
۳. مظنونانه، حاکی از بد گمانی
Blick usw.
Grammatik
| POSITIV | verdächtig |
| KOMPARATIV | verdächtiger |
| SUPERLATIV | am verdächtigsten |