wort dictionary

unbeanstandet

Adjektiv

۱. بدون ایراد، بدون اشکال؛ بدون اعتراض، بدون ایرادگیری

Beispiele:

ایراد نگرفتن، اعتراض نکردن

unbeanstandet lassen

از اشتباهی ایراد نگرفتن

einen Fehler unbeanstandet lassen