taub
Adjektiv۱. کر، ناشنوا
nicht hören könnend
Beispiele:Wendungen:
خود را به کری زدن؛ [نیز:] خود را به نشنیدن زدن/ به آن راه زدن
sich taub stellen
کر مادرزاد بود
taub geboren sein
مگر کری؟، مگر گوشت کر است؟
bist du denn taub?
از یک گوش کر بودن
auf einem Ohr taub sein
یاسین به گوش خر خواندن
tauben Ohren predigen
اعتنایی نکردن به، حرفی را از این گوش گرفتن و از آن گوش (به) در کردن، گوش کسی بدهکار چیزی نبودن
taub sein gegen
۲. کرخت، کرخ، بی حس؛ لمس
Körperteil
۳. پوک، خالی (گردو)
Nuss, Ähre usw.
Wendungen:
سنگ بدون کانه
taubes Gestein
Grammatik
| POSITIV | taub |
| KOMPARATIV | tauber |
| SUPERLATIV | am taubsten |