wort dictionary

stumm

Adjektiv

۱. لال، گنگ

nicht fähig zu sprechen

Beispiele:

لال مادرزاد بودن

von Geburt an stumm sein

۲. خاموش، ساکت؛ بی حرف، بدون صحبت؛ بی صدا

still, wortlos

Beispiele:

همه خاموش ماندند، کسی چیزی نگفت، هیچ کس صدایش درنیامد [عا]

alle blieben stumm

نامه را خاموش/ بی حرف/ بی آنکه چیزی بگوید به من داد

er reichte mir stumm den Brief

از خوشحالی نمی دانست چه بگوید/ زبانش بند آمده بود

er war stumm vor Freude

سرزنش خاموش/ نهفته

stummer Vorwurf

Wendungen:

نقش نعش، نقش صامت

stumme Rolle Theat.

لب از لب بر نمی دارد، صدایش در نمی آید

er ist stumm wie ein Fisch/ Stock

۳. غیر ملفوظ، صامت

Beispiele:

های غیر ملفوظ

das stumme "h"

Grammatik

POSITIVstumm
KOMPARATIVstummer
SUPERLATIVam stummsten