strahlen
schwaches Verb۱. درخشیدن، پرتو افکندن؛ [مج:] گُل از گُل کسی شکفتن
[hat]; Licht, Auge usw.
Wendungen:
صورتش از خوشحالی برق می زد
sie strahlte über das ganze Gesicht
چشمانش از خوشحالی برق می زدند
ihre Augen strahlten vor Freude
۱. درخشیدن، پرتو افکندن؛ [مج:] گُل از گُل کسی شکفتن
[hat]; Licht, Auge usw.
صورتش از خوشحالی برق می زد
sie strahlte über das ganze Gesicht
چشمانش از خوشحالی برق می زدند
ihre Augen strahlten vor Freude