kenntlich
Adjektiv۱. قابل تشخیص، قابل شناسایی
Beispiele:
(چیزی را) مشخص کردن؛ علامت گذاری/ نشانهگذاری کردن
(etwas) kenntlich machen
Grammatik
| POSITIV | kenntlich |
| KOMPARATIV | kenntlicher |
| SUPERLATIV | am kenntlichsten |
۱. قابل تشخیص، قابل شناسایی
(چیزی را) مشخص کردن؛ علامت گذاری/ نشانهگذاری کردن
(etwas) kenntlich machen
| POSITIV | kenntlich |
| KOMPARATIV | kenntlicher |
| SUPERLATIV | am kenntlichsten |