erregen
transitiv۱. تحریککردن، هیجانزده کردن؛ عصبیکردن؛ ناراحتکردن، عصبانی کردن
tr. (Person); [hat]
هر چیزِ جزئیی او را عصبی/ تحریک می کند
ihn erregt jede Kleinigkeit
کسی را تحریککردن
jmdn. sinnlich erregen
۲. عصبانی/ ناراحتشدن (از چیزی، از دستِ کسی)
sich erregen (über) Akk.
۳. برانگیختن؛ تحریککردن؛ باعثِ/ مایۀ چیزی شدن؛ واداشتن به؛ بهپاکردن؛ انداختن؛ آوردن؛ کردن
tr. (hervorrufen; oft als Funktionsv.); [hat]
حسادتِ کسی را برانگیختن
jmds. Eifersucht erregen
کنجکاویِ کسی را برانگیختن/ تحریککردن
jmds. Neugier erregen
کسی را ظنینکردن/ بهشکانداختن، بدگمانیِ کسی را برانگیختن
jmds. Argwohn erregen
باعثِ تعجبِ کسی شدن، کسی را بهتعجبانداختن/ واداشتن
jmds. Staunen erregen
تشنگیآوردن، تشنگیآوربودن، آدم را تشنهکردن
den Durst erregen
جنجال برانگیختن/ بهپاکردن، توجه مردم را جلب کردن
Aufsehen erregen
بر انگیختن علاقه
Interesse erregen
احساس ترحم کسی را برانگیختن
jds. Mitleid erregen