wort dictionary

erhoffen

transitiv

۱. انتظارِ چیزی را داشتن (از)؛ امیدداشتن که، امیدواربودن که

auch: sich etwas erhoffen (von); [hat]

Beispiele:

تأثیرِ مطلوب/ موردِ نظر

die erhoffte Wirkung

چه امیدی (چشم داشتی) از این داری؟

was erhoffst du dir davon?