wort dictionary

bankrott

Adjektiv

۱. ورشکسته؛ ورشکست؛‌ [مج:] خانه خراب، بدبخت

Beispiele:

اعلام ورشکستگی کردن، خود را ورشکست اعلام کردن

sich (für) bankrott erklären

ورشکست بودن (شدن)

bankrott sein (werden)

Wendungen:

کسی را خانه خراب کردن، کسی را به خاک/ به روز سیاه نشاندن

jmdn bankrott machen

Grammatik

POSITIVbankrott
KOMPARATIVbankrott
SUPERLATIVbankrott