auffahren
intransitiv۱. [هنگام رانندگی] زدن/ خوردن به پشت، برخورد کردن به پشت
auf einen Wagen usw.; [*][ist]
۲.
=> auflaufen
۳. سپر به سپر شدن با (اتومبیلی)
(zu) dicht auffahren; [*][ist]
۴. پریدن از؛ ناگهان بیرون آمدن از
auffahren aus/ von (aufschrecken, aufspringen)
Beispiele:
از خواب پریدن
aus dem Schlaf auffahren
از جا پریدن
von seinem Sitz auffahren
ناگهان از خواب و خیال بیرون آمدن، به خود آمدن
aus seinen Träumen auffahren
۵. عصبانی شدن، خشمگین شدن، از جا/ از کوره در رفتن [عا] منفجر شدن
zornig werden; [*][ist]
۶. سرو کردن؛ پذیرایی کردن
Speisen, Getränke; [*][hat]
۷. [به جایی بردن و] مستقر کردن
Geschütz, Panzer usw.; [*][hat]