anreden
transitiv۱. حرف زدن با؛ سر صحبت را باز کردن با؛ مخاطب قرار دادن
das Wort richten an; [hat]
Beispiele:
در خیابان به طرفم آمد و با من حرف زد
er redete mich auf der Straße an
با اشاره به آن سانحه سر صحبت را با او باز کردن
ich redete ihn auf den Unfall hin an
با کسی درشتی کردن
jmdn. rauh anreden
۲. گفتن به، خطاب کردن؛ مورد خطاب قرار دادن
eine Anrede wählen für; [hat]
Beispiele:
به کسی تو/ شما گفتن
jmdn. mit "du/ Sie" anreden
وقتی که با حرف می زد عنوان او را به کار می برد
er redete ihn mit seinem Titel an