wort dictionary

anreden

transitiv

۱. حرف زدن با؛ سر صحبت را باز کردن با؛ مخاطب قرار دادن

das Wort richten an; [hat]

Beispiele:

در خیابان به طرفم آمد و با من حرف زد

er redete mich auf der Straße an

با اشاره به آن سانحه سر صحبت را با او باز کردن

ich redete ihn auf den Unfall hin an

با کسی درشتی کردن

jmdn. rauh anreden

۲. گفتن به، خطاب کردن؛ مورد خطاب قرار دادن

eine Anrede wählen für; [hat]

Beispiele:

به کسی تو/ شما گفتن

jmdn. mit "du/ Sie" anreden

وقتی که با حرف می زد عنوان او را به کار می برد

er redete ihn mit seinem Titel an